من خیلی فکر کردم و به این نتیجه رسیدم که بحث خیانت چیز عادی ایه،این که یک ادم کافی نباشه عادیه،خود خدا هم در این مورد شاکیه حالا سعی میکنم استفهام انکاریشو در نظر نگیرم،برخلاف میل باطنیم باید کنار بیام که یک انسان اکتفا نکنه به من و سعی کنه خلاء هایی که من ایجاد کردمو با ادمای دیگه پر کنه،باید اینو واسه خودم جا بندازم و ناراحت نشم مخصوصا اینکه من آدم دریغ کننده ایم و نمیزارم از یه حدی فراتر بره چیزی،ممنون از انسان هایی که درم گذاشتن تا امروز سربلندانه روی قله های فهم و کصشر یورتمه برم

همین روزا بیا یه جوری که ناراحت بشم بگو که واقعی نبودی و از جیحون شدن دیده که دیگه روتین شده جلوگیری کن

ببین چقدر مخاطب قرارت دادم منی که عادت دارم به بی مخاطبی

هروقت یکی اسمش محیاست تا چندروز ذکرم میشه الهم اجعل محیای محیا

واقعا ناراحت میشم هر وقت اینجا یه چی میگم یکی به خودش میگیره،پستای من جهان شمولن همه باید به خودشون بگیرن نه فقط یه نفر.